حساسیت به نور یک روش ویژه برای حساسیت پوست است. آن را تنها با یک اثر غیر سمی تماس با پوست مشخص می کند که پس از بازتاب نور با یک طول موج خاص، باید به صورت جزئی یا سیستمیک سمی باشد. معمولا آلرژی نور و واکنش های فوتوتوکسیک وجود دارد.
(1) مفاهیم اساسی
حساسیت به نور (حساسیت به نور، همچنین به عنوان اثر فتوودینامیکی یا فوتومکانیکی شناخته شده است، اشاره به اکسیداسیون مولکول ها در موجودات زنده تحت بازتاب نور مرئی (نور جذب رنگدانه) در حضور هر دو اکسیژن و رنگدانه در بدن زنده است. رنگدانه های آبی متیل و نیتروژن غلاف و غیره می توانند سبب آسیب به اسیدهای نوکلئیک و پروتئین شوند. به طور کلی اعتقاد بر این است که این امر عمدتا به دلیل آسیب آسان به پای و هیستیدین پرنده است، اما روند دقیق آن بسیار واضح نیست.
(2) مواد حساس به نور مشترک
ماده حساس به نور، به ماده ای است که در جذب اشعه ماوراء بنفش طول موج در نور خورشید خوب است.
1 مواد حساس به نور خارجی: مانند آسفالت، قیر، لوازم آرایشی، مواد شوینده، رنگ، افزودنی های مواد غذایی، مواد نگهدارنده، اکالیپتوس، پیریدین، هالوآانییلید، سفید کننده، مشک مسک و متیل کومارین.
2 غذای حساس به نور: مانند سیتون، گشنیز، کرفس، تجاوز، خردل، اسفناج، برف، شاه بلوط، سرخ مایل به قرمز، هویج، رازیانه، گندم سیاه، کاهو، ساسافراس، جوانه اژدها، انجیر، لیمو، ظرف خاکستری، کلوچه بنفش، خشک قارچ، حلزون گلابی زرد، میگوی دلال، خرچنگ و غیره. اگر شما مقدار زیادی غذا بخورید و خورشید بشویید، سبزیجات خورشید، خارش خورشید در میوه و خارش خورشید روی حلزون گلابی زرد دریافت خواهید کرد.
3 داروهای حساس به نور: کلرپامازین، پرومتازین، کلروتیایزید، هیدروکلروتیازید، نایروترییدین و غیره.
فیزیک
بعضی از دیودها حساسیت به نور دارند و به نام فتوترپتورهای فتوگرامتری نامیده می شوند که فتوالدئید نیز نامیده می شود.
(1) معرفی به Photodiodes
لوله دریافت کننده حساس به نور در ساخت و ساز به دیود نیمه هادی مشابه است و خازن یک اتصال PN دارای حساسیت حساس به نور است و دارای یک ویژگی هدایت تک است به طوری که در طول عملیات یک ولتاژ معکوس اعمال می شود.
(2) اصل کار
یک فوتودیود یک دستگاه نیمه هادی است که یک سیگنال نوری را به یک سیگنال الکتریکی تبدیل می کند. بخش مرکزی آن نیز اتصال PN است. در مقایسه با دیودهای معمولی، تفاوت ساختار این است که سطح اتصالات PN تا حد ممکن بزرگتر می شود تا از نوردهی حادثه جلوگیری شود. محدوده الکترود به همان اندازه کوچک است و عمق پیوند اتصال PN بسیار بزرگ است. ضخیم، معمولا کمتر از 1 میکرون است.
فوتودیود تحت ولتاژ معکوس عمل می کند. هنگامی که هیچ نور وجود ندارد، جریان معکوس بسیار کوچک است (به طور معمول کمتر از 0.1 میکرومتر)، که جریان تاریک نامیده می شود. هنگامی که نور وجود دارد، فوتون که انرژی را وارد می کند به اتصال PN منتقل می شود و انرژی را به الکترون های محدود شده بر روی پیوند کووالانسی انتقال می دهد و موجب آزاد شدن الکترون الکترون از پیوند کووالانسی می شود و به همین ترتیب جفت الکترون سوراخ ایجاد می شود، حامل های تولید شده. .
آنها در حرکت راندگی تحت عمل ولتاژ معکوس مشارکت می کنند، به طوری که جریان معکوس به طور قابل توجهی بزرگتر می شود و هرچه شدت نور افزایش یابد، جریان جریان معکوس بزرگتر می شود. این ویژگی به نام "هدایت کننده" نامیده می شود. Photodiode یک جریان عکس ایجاد شده توسط نور روشنایی معمولی است. اگر یک بار به یک مدار خارجی متصل شود، یک سیگنال الکتریکی بر روی بار حاصل می شود و این سیگنال الکتریکی به طور مشابه به عنوان تغییر نور تغییر می کند.
لوله های دریافتی حساس و ترانزیستورهای فوتوتان، دستگاه های حساس به نور هستند که معمولا در مدار الکترونیکی استفاده می شوند. Photodiode یک اتصال PN مانند یک دیود معمولی دارد. تفاوت این است که یک پنجره شفاف روی سطح بیرونی فوتودیو برای دریافت بازتاب نور وجود دارد و تبدیل فوتوالکتریک تکمیل شده است. در نمودار مدار، نماد کاراکتر به طور کلی VD است. علاوه بر عملکرد تبدیل فوتوالکتریک، فوتوتن ترانزیستور نیز دارای یک عملکرد تقویت کننده است و نماد کاراکتر به طور کلی VT در مدار مدار است. از آنجایی که ترانزیستور فوتون به علت سیگنال ورودی یک سیگنال نوری است، معمولا تنها دو خط پین از جمع کننده و فرستنده وجود دارد. مانند فوتودیود، مسکن فوتوتن ترانزیستور دارای یک پنجره شفاف برای دریافت نور است.
(3) ویژگی های اساسی
1 ویژگی طیفی
ویژگی های 2 ولتی آمپر
3 ویژگی های نورپردازی
4 ویژگی های درجه حرارت
5 ویژگی پاسخ فرکانسی